کلینیک درمان زخم و زیبایی

مطالب مفید و کاربردی درمورد درمان زخم بستر, درمان زخم پای دیابتی, تزریق ژل لب, تزریق بوتاکس, تزریق فیلر و ...

کلینیک درمان زخم و زیبایی

مطالب مفید و کاربردی درمورد درمان زخم بستر, درمان زخم پای دیابتی, تزریق ژل لب, تزریق بوتاکس, تزریق فیلر و ...

درمان زخم بستر
وکیوم تراپی زخم
درمان زخم پای دیابتی
کلینیک درمان زخم
کلینیک زخم در تهران
تزریق ژل لب
تزریق بوتاکس
لیفت با نخ
زاویه سازی فک با فیلر
لیزر موهای زائد
و ...

بایگانی

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «درمان زخم پای دیابتی» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

درمان زخم پای دیابتی

زخم پا یکی از عوارض شایع در بیماران دیابتی می باشد که دیابت آن ها کنترل نشده است. که در نتیجه انقباض بافت پوست و آشکار شدن لایه های زیرین آن، تشکیل می شود. شایع ترین حالت زخم دیابتی، زخم شدن قسمت پایینی انگشت شست پا، نوک انگشت شست، لبه خارجی پا، زیر انگشت وسط و همچنین زیر پنجه پا است. زخم دیابت می تواند بر روی استخوان نیز تاثیر بگذارد.

همه افراد مبتلا به دیابت ممکن است زخم پا را تجربه کنند. اما مراقب صحیح از زخم پا می تواند سبب بهبود زخم و پیشگیری دوباره از تشکیل زخم شود.

نحوه درمان زخم پای دیابتی، بسته به علت و شدت آن می تواند متفاوت باشد. لازم است بدانید که به هنگام مشاهده زخم در پای خود و یا مشاهده علائم اولیه از زخم، باید فورا به پزشک معالج مراجعه کنید. زیرا با مراجعه دیر هنگام به پزشک، زخم های آلوده و زخم های عمیق در پای دیابتی می تواند منجر به قطع عضو شود.

زخم پای دیابتی


⇐ کلینیک تخصصی درمان زخم دکتر مشتاق به همراه کادر تخصصی خود در زمینه درمان انواع زخم ها، از جمله درمان زخم بستر، درمان زخم عفونی، درمان زخم پای دیابتی ، درمان زخم سوختگی با پشتوانه ای قوی از تجربه و تخصص همکاران و اساتید دانشگاهی در خدمت شما هموطنان عزیز می باشد.


تشخیص و علائم زخم پای دیابتی

زخم شدن پا در افراد دیابتی می تواند علائم متفاوتی داشته باشد، از اصلی ترین علائم اولیه زخم پا در افراد دیابتی می توان به درناژ یا زهکشی اشاره کرد. زهکشی با نشت در پای شما می تواند جوراب یا کفش های شما را آلوده کند. تورم غیرمعمول، قرمزی، تحریک و بوی نامطبوع از پا می تواند از دیگر علائم اولیه زخم شدن پا در افراد دیابتی باشد.

از دیگر نشانه و علائم قابل ملاحظه ای که می توان به آن اشاره کرد ایجاد اسکار ( بافت سیاه ) در اطراف زخم پا است. علل ایجاد اسکار به خاطر عدم وجود جریان خون کافی در اطراف ناحیه زخم شده می باشد. گانگرین ( سیاه مردگی یا بافت مردگی ) جزئی یا کامل، که در پی عفونت رخ می دهد، می تواند در اطراف زخم پای افراد دیابتی رخ دهد. در چنین حالاتی فرد ممکن است دچار بی حسی در ناحیه زخم شده، شود.

بهتر است بدانید که این نشانه ها و علائم برای زخم پا، همیشه آشکار نیستند. حتی ممکن است گاهی اوقات تا زمان عفونت زخم، هیچ علائمی را مشاهده نکنید. اگر که متوجه هر گونه تغییر رنگی در قسمتی از پوست پای خود شوید، به ویژه سیاه شدن بخشی از بافت پا، و یا احساس درد در منطقه ای از پای خود که تغییر رنگ داده است داشته باشید، لازم است فورا به پزشک معالج خود مراجعه کنید.

تشخیص و درمان زخم پای دیابتی

درجه بندی شدت زخم پای دیابتی

زخم پای دیابتی بعد از بررسی پزشک معالج می تواند در یکی از ۴ مورد زیر قرار بگیرد:

  • بدون هیچ زخمی، اما در معرض خطر زخم شدن است.
  • در حال حاضر، زخم وجود دارد اما بدون هیچ عفونتی
  • زخم عمیق است، و مفاصل و تاندون ها را تحت تاثیر قرار داده است.
  • زخم گسترده و با عفونت شدیدی همراه است.

علل ایجاد زخم پا در افراد دیابتی

زخم های دیابتی در افرادی که دچار بیماری دیابت هستند، اغلب به دلایل زیر ایجاد می شود:

  • گردش ضعیف خون در بدن: گردش خون ضعیف جزو بیماری های عروقی محسوب می شود. در پی این بیماری خون به طور موثر به سمت پاهای فرد جریان نمی یابد. گردش خون ضعیف یکی از دلایل شایع بروز زخم در افراد دیابتی، مخصوصا در قسمت پاها محسوب می شود.
  • قند خون بالا ( هیپرگلیسمی ): میزان قند خون بالا روند بهبود زخم ها را به طور چشمگیری کاهش می دهد. بنابراین لازم است توجه کنید که مدیریت قند خون بسیار ضروری است. در پی این موضوع باید بدانید که افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ نسبت به سایر افراد مبتلا به دیابت، زمان بیشتری را برای مبارزه با زخم پای دیابتی و زخم های عفونتی می گذارند.
  • آسیب های عصبی: آسیب های عصبی یک خطر بسیار بزرگ برای افراد دیابتی محسوب می شود. آسیب عصبی منجر به از دست دادن حس در پاهای فرد می شود.ابتدا به هنگام آسیب عصب ها ممکن است فرد دچار درد پا شود. اما به مرور این موضوع سبب کاهش حساسیت پا به درد و زخم خواهد شد. به طوری که اگر فرد در معرض زخم پا باشد، هیچ حس و دردی را احساس نخواهد کرد.

علل ایجاد زخم پای دیابتی

زخم شدن پا به وسیله شی خارجی

پوست خشک: پوست خشک در بین افراد مبتلا به دیابت بسیار شایع است. زمانی که پوست بدن بسیار خشک باشد، پوست و بافت پاها بیشتر در معرض ترک خوردن و زخم شدن می باشد.

عواملی که احتمال ابتلا به زخم پا را افزایش می دهند!

به طور کلی همه افراد مبتلا به دیابت در معرض ابتلا به زخم پا هستند. همانطور که گفته شد این زخم می تواند علل مختلفی داشته باشد، اما در این بین برخی از عوامل می توانند خطر ابتلا به زخم پا را در این افراد افزایش دهند. مانند:

  • کفش های غیر استاندارد و با کیفیت پایین
  • بهداشت ضعیف
  • زخم شدن پا به هنگام اصلاح ناخن پا
  • مصرف الکل
  • بیماری های کلیوی
  • بیماری های قلبی
  • داشتن اضافه وزن ( چاقی )
  • مصرف دخانیات: مصرف دخانیات سبب گرفتگی عروق و در نتیجه سبب کاهش جریان خون می شود.
  • طبق آمار زخم پای دیابتی، در مردان مسن نسبت به سایر افراد، بیشتر است.

روش درمان زخم پای دیابتی

نحوه درمان زخم پای دیابتی بسته به شدت و محل آن می تواند متفاوت باشد. زمانی که شما به کلینیک زخم مراجعه کنید، پزشک معالج شما با توجه به شدت زخم یکی از روش های زیر را برای درمان، اجرا می کند:

جراحی

اگر زخم کوچک باشد: زمانی که زخم پا در فرد کوچک باشد، پزشک به روش جراحی، بافت های مرده زخم را حذف می کند. سپس با استفاده از پانسمان های نوین، محل زخم را پانسمان می کند. تعویض پانسمان ممکن است تا چندین هفته و تا زمان بهبود زخم ادامه یابد. با استفاده از پانسمان نوین، بافت جدید در محل زخم تشکیل می شود و در پی آن به مرور زخم پای فرد بسته شده و ترمیم می شود.

اگر زخم بزرگ باشد: ممکن است در برخی از حالات زخم پا بزرگ باشد و یا وضعیت عروقی در پای فرد ناکافی بوده و جریان خون به این قسمت کاملا قطع شده باشد. در این حالت ممکن است پزشک اقدام به قطع قسمتی از پا که زخم در آن قسمت وجود دارد، کند.

روش درمان زخم پای دیابتی

مراقبت از زخم پای دیابتی

زمانی که به بیماری دیابت مبتلا هستید، درمان زخم پای دیابت و مراقبت از زخم پای دیابت، بسیار مهم است. در افراد دیابتی، حتی زخم های کوچک اگر به درستی درمان نشود، می تواند به زخم های جدی و در نهایت منجر به آمپوتاسیون ( قطع عضو ) شود.

این گام های ساده می تواند از بروز مشکلات جدی در افراد دیابتی، پیش گیری کند.

علل شایع بروز زخم پای دیابتی

زخم پا در فرد مبتلا به دیابت، می تواند از چیزی ساده مانند پا کردن کفش جدید و یا تنگ، و یا حتی وجود سنگ ریزه در کفش، ایجاد شود.

اگر دچار دیابت هستید، ممکن است نوعی آسیب عصبی در بدن شما ایجاد شود، این آسیب عصبی می تواند منجر به از دست دادن حس در پاهایتان شود. زمانی که حس عصبی پاهای شما کاهش می یابد، ممکن است شما متوجه وجود زخم ها و برش های کوچک نشوید، و زمانی متوجه آن شوید که تبدیل به زخم بزرگتری شده باشد.

یکی دیگر از دلایل بروز زخم پای دیابتی، کاهش جریان خون در بدن است. کاهش جریان خون می تواند سبب کند شدن روند بهبود زخم های کوچک شود.

پزشک شما می تواند تشخیص دهید که مشکل شما جریان خون یا آسیب عصبی است. متخصص زخم پای دیابتی برای تشخیص روند جریان خون شما، نوعی آزمایش را برایتان تجویز می کند. اگر نتایج این آزمایش، نرمال باشد، شما می توانید درمان های استاندارد زخم را اجرا کنید. اما اگر نتایج آزمایش غیرطبیعی باشد، و شما دچار مشکل جریان خون باشد، شما نیاز به درمان های جدی مانند جراحی، خواهید داشت.

عمل جراحی می تواند به شما کمک کند. به گفته پزشک، برای بهبود روند جریان خون می توان از روش بالون و استنت استفاده کرد.

 روش درمان غیرجراحی برای زخم پای دیابتی

برای تمیز ماندن و ضدعفونی کردن زخم پای دیابتی، متخصص زخم و درمانگر همواره نهایت تلاش خود را می کنند تا مجبور به درمان زخم پای دیابتی به روش جراحی نشوند. اگر حتی زخم فرد مبتلا به دیابت عفونت کند، متخصص زخم ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کرده و از رسیدن عفونت به استخوان ها جلوگیری کند.

مراقبت از زخم دیابت

متخصص زخم شما، ناحیه زخم شده را تمیز و ضدعفونی می کند، همچنین بافت مرده و باکتری های اطراف و روی زخم را حذف می کند. زمانی که زخم پای دیابتی شما تمیز می شود، برای پیشرفت روند بهبود زخم و استریل ماندن زخم از پانسمان نوین بر روی زخم استفاده می شود.

درمانگر زخم و متخصص زخم شما، چگونگی تمیز کردن زخم و پانسمان زخم را به شما نشان می دهند. در برخی از حالات ممکن است متخصص زخم دیابت از پماد ضد باکتری موضعی برای کمک به بهبود زخم و پیشگیری از عفونت زخم نیز استفاده کند.

 

درمان زخم پای دیابتی

 

توجه داشته باشید که مراقبت از زخم دیابتی، به طور روزانه تا زمان بهبود کامل زخم، باید صورت گیرد. زخم پا در افراد مبتلا به بیماری دیابت و بیماری های شریان که اندام های پایینی آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد، اغلب به آرامی بهبود پیدا می کند. بنابراین ممکن است مدت زمان درمان زخم پا، هفته ها یا ماه ها به طول بیانجامد.

درمان زخم پای دیابتی به روش اوزون تراپی

یکی از بهترین روش های درمان زخم دیابتی، در کلینیک درمان زخم دکتر مشتاق، بهترین کلینیک زخم در تهران، روش اوزون تراپی می باشد. اوزون تراپی به تسریع درمان آسیب های بافت نرم ناشی از دیابت کمک می کند.

در این روش درمانی، بیمار بر روی یک تخت راحت دراز کشیده و ناحیه زخم شده که اغلب در پاها رخ می دهد، در داخحل یک محفظه محفوظ و شفاف قرار می گیرد. این محفظه به یک دستگاه متصل است که می تواند فضای داخل محفظه را به مقدار ۱۰۰ درصد از اکسیژن پر کند. تنفس اکسیژن خالص می تواند مقدار اکسیژن را در جریان خون تا ۱۰ برابر افزایش دهد. در این حالت خون غنی از اکسیژن شده و می تواند به طور قابل توجهی به بهبود زخم پای دیابتی با تحریک عوامل رشد و سلول های بنیادی، کمک کند.

برای گرفتن بهترین نتیجه و درمان کامل زخم ممکن است بیمار به چندین جلسه درمان اوزون تراپی نیاز داشته باشد. تعداد جلسات اوزون تراپی توسط متخصص زخم دیابت، تعیین می شود. هر جلسه از اوزون تراپی می تواند تا دو ساعت به طول انجامد.

کفش دیابتی

بیمارانی که مبتلا به زخم پای دیابتی هستند برای تسکین فشار بر روی زخم و کمک به درمان زخم پای دیابتی خود، باید از کفش های دیابتیک استفاده کنند.

پوشش داخلی کفش دیابتی به توزیع متعادل وزن بدنتان بر روی استخوان ها و مفاصل پا در هنگام پیاده روی کمک می کند. قسمت داخلی کفش دیابتی، محکم اما نرم بوده و ممکن است حاوی فوم یا ژل باشد. این فوم و ژل برای حفاظت از پا بوده و پیاده روی را برای بیماران دیابتی راحت تر می کند.

 

درمان زخم پای دیابتی

 

قسمت داخلی کفش دیابتی را می توان با استفاده از پدهای نرم و پهن پوشش داد، این کار به منظور احاطه کردن زخم و محافظت از آن است. به هنگام پوشیدن کفش و پیاده روی، این امر سبب کاهش فشار و محافظت از زخم به هنگام اصطحکاک خواهد شد. اضافه کردن این پدها می تواند فشار وزن بدن را از منطقه آسیب دیده کاهش دهد و به درمان زخم کمک کند.

آنتی بیوتیک ها

اگر زخم پای دیابتی شما دچار عفونت شود، به تجویز متخصص زخم، ممکن است شما نیاز به مصرف آنتی بیوتیک خوراکی داشته باشید. آنتی بیوتیک وظیفه مبارزه با باکتری ها را دارد. مدت زمانی که شما به مصرف دارو نیاز دارید بر اساس میزان عفونت، متفاوت است.

اگر که عفونت به بافت ها و استخوان های اطراف زخم سرایت کرده باشد، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک به صورت  تزریق وریدی را تجویز کند. آنتی بیوتیک از طریق تزریق وریدی وارد جریان خون شده و به بدن کمک می کند سریع تر با عفونت مبارزه کند.

 

برخی از خدمات کلینیک زخم دکتر مشتاق، کلینیک درمان زخم خوب در تهران ، کلینیک زخم:

  • کلینیک زخم زیبایی
  • ۰
  • ۰

وکیوم تراپی زخم

درمان زخم به روش وکیوم تراپی می تواند یک شرایط مطلوب برای درمان زخم ایجاد کند.

اعمال فشار منفی در محل زخم، می تواند منجر به بهبود زخم، بسته شدن زخم و قطع ترشحات از زخم که موجب اختلال در موفقیت درمان شده اند، شود.  پانسمان های فوم به کار رفته در روش درمانی وکیوم تراپی ( NPWT ) به گونه ای موثر سبب توزیع فشار برابر در سطح زخم می شود و خطر ابتلا به عفونت را کاهش می دهند. به همین دلیل استفاده پانسمان فوم به همراه وکیوم تراپی توصیه می شود.

 

مزایای درمان زخم با فشار منفی

با ایجاد یک شرایط فشار منفی کنترل شده توسط متخصص زخم، این روش درمانی هنگامی که با ترکیب پانسمان فوم به کار می رود، می تواند مزایای زیر را به همراه داشته باشد:

  • موجب تسریع درمان زخم می شود
  • موجب کاهش خطر ابتلا به بیماری های عفونی می شود
  • تعداد دفعات تعویض پانسمان زخم را کاهش می دهد
  • جریان خون را به ناحیه زخم افزایش می دهد، در حالی که همزمان ترشحات اضافی زخم را بیرون می کشد.

 

وکیوم تراپی زخم

 

 

از وکیوم تراپی برای درمان چه نوع زخم هایی می توان بهره برد؟

متخصصین زخم عمدتا از تکنیک فشار منفی، برای درمان انواع مختلف زخم استفاده می کنند، این زخم ها عبارتند از:

  • سوختگی درجه اول و دوم
  • زخم مزمن
  • زخم دیابتی
  • زخم بستر یا زخم فشاری
  • زخم وریدی یا عروقی
  • زخم های که از زهکشی بیش از حد رنج می برند
  • زخم حاد و زخم جراحی که در معرض خطر ابتلا به عفونت باشند

 

روش درمان فشار منفی زخم به چه صورت است؟

بعد از دبرید زخم، درمانگر متخصص زخم، پانسمان فوم را به اندازه وسعت زخم بر روی زخم اعمال می کند و به دقت آن را با پوشش مخصوص، می پوشاند. این عمل برای فیلتر کردن بافت مرده، لخته های خونی و دیگر ذرات بزرگ که می توانند مانع درمان زخم، ترویج عفونت و مسدود کردن سیستم خلاء شوند، بسیار مناسب است.

سپس درمانگر زخم، پانسمان فیلم شفاف پلی اورتان را بر روی زخم قرار می دهد تا زخم مهر و موم و غیرقابل نفوذ شود. پس از آن پمپ دستگاه وکیوم به آن متصل می شود. در نهایت، فشار منفی بر زخم اعمال شده و ترشحات اضافی را جذب و جریان خون را به سمت زخم افزایش می دهد.

 

شروع فشار منفی بر روی زخم

درمانگر متخصص زخم، لوله تخلیه متصل شده به پانسمان را به دستگاه وکیوم وصل می کند و در حالی که میزان رطوبت در اطراف زخم را حفظ می کند، فشار منفی را در یکی از اشکال زیر اعمال می کند:

برای زخم های که زهکشی بیش از حد دارند، روش ساکشن پیوسته توصیه می شود. برای بیشتر زخم ها این نوع مکش نیاز است زیرا تخلیه ترشحات در مراحل اولیه بهبودی، مهم است.

برای تنظیم میزان اگزودای زخم، روش ساکشن متناوب توصیه می شود. ساکشن متناوب به دلیل حفظ رطوبت مطلوب، مناسب زخم هایی که دارای اگزودای بالایی هستند، می باشد.

 

درمان زخم با وکیوم تراپی

تعویض پانسمان زخم

تعویض پانسمان زخم در طول دوره درمان فشار منفی معمولا بدون درد است و آسیب به پوست جدیدی که در اطراف زخم ایجاد می شود را به حداقل می رساند. با این حال بیماران ممکن است در طول درمان انواع مختلفی از درد را تجربه کنند، البته داروهای ضد درد توسط متخصص زخم برای کمک به حفظ آرامش بیمار، تجویز می شود.

 

مزایای پانسمان فوم

پانسمان های فوم که برای درمان زخم به روش وکیوم تراپی استفاده می شود، به علت جذب بالا، به درمان انواع مختلفی از زخم ها کمک می کند. از این پانسمان برای پر کردن زخم های حفره ای استفاده می شود. پانسمان فوم به محافظت از زخم در برابر نیروی مکانیکی و عوامل عفونت زا که می توانند بهبود زخم را به تاخیر اندازند، کمک می کند.

 

نکات مهم در وکیوم تراپی زخم

این روش از درمان همانند درمان های دیگر نیاز به ملاحظات خاصی دارد، از همین رو باید توسط یک متخصص انجام شود وگرنه عوارضی را در پیش خواهد داشت. متخصصین زخم باید عوامل زیر را ارزیابی کنند:

سطح شیوع زخم

موقعیت زخم و توانایی آن برای حفظ پانسمان فوم و پلی اورتان

میزان درد احساس شده توسط بیمار به هنگام تعویض پانسمان

میزان خطر کشیدن لوله و برداشتن پانسمان از روی زخم

وضعیت سلامت روحی بیمار

در حالت کلی، وکیوم تراپی برای بیمارانی که دچار زخم هستند مناسب و دارای مزایای زیادی است. با این حال انتخاب بیمار مناسب و انتخاب دقیق روش درمانی، برای موفقیت درمان زخم حیاتی است.

 

 

برخی از خدمات کلینیک آسود، کلینیک درمان زخم:

درمان زخم بستر

درمان زخم دیابتی

اوزون تراپی

وکیوم تراپی

  • کلینیک زخم زیبایی
  • ۰
  • ۰

درمان زخم

درمان زخم

هر عملی که سبب آسیب به پوست و بافت بدن شود، موجب ایجاد زخم خواهد شد. در مطلب زیر به گروه بندی زخم ها، علل ایجاد زخم ها و روش های درمانی هر نوع زخم می پردازیم.

زخم ها به طور کلی به دو دسته باز و بسته تقسیم می شوند. زخم های باز، به آن دسته از زخم ها گفته می شود که در آن پوست ( سطح محافظ بدن، غشای مخاطی )، شکسته و باز می شود و اجازه ورود مواد خارجی را به بافت ها می دهد. اما در مقابل زخم های بسته ، بافت آسیب دیده را در معرض  محیط بیرون قرار نمی دهند و روند درمان این زخم ها بدون تداخل ناشی از آلودگی رخ می دهد.

تقسیم بندی زخم ها ممکن است بیشتر بر اساس نحوه و حالت ایجاد زخم، صورت گیرد.

زخم های بسته

در زخم های بسته درجه آسیب ناشی از ضربه مستقیم به نیروی ضربه و جهت آن بستگی دارد. بدیهی است که میزان آسیب با افزایش نیرو، افزایش می یابد. تاثیر جهت نیز به همان اندازه مهم است هرچند آسیب اصلی توسط نیروی ضربه ایجاد می شود. به عنوان مثال، ضربه یک چکش به سر ممکن است فقط به شدت به پوست سر آسیب زند، اما اگر همین ضربه به روش متفاوت تری اعمال شود می تواند باعث آسیب جدی به جمجمه شود. عوامل آناتومی و فیزیولوژی نیز ممکن است بر میزان آسیب، تاثیر بگذارد. به عنوان مثال سقوط بر روی یک دست می تواند اثرات متفاوتی در یک فرد بزرگسال با یک فرد سالخورده یا با یک کودک داشته باشد.

ضربه نسبتا جزئی ممکن است به پوست و بافت های نرم، آسیب بزند و موجب کبودی بدن شود. کبودی ناشی از نفوذ خون در بافت ها در پی پاره شدن مویرگ ها و تورم ناشی از عبور سیال از طریق دیواره های مویرگ های آسیب دیده، است. به طور معمول خونریزی به طور ناگهانی متوقف می شود، خون و مایعات در عرض چند روز جذب و بافت آسیب دیده به حالت عادی باز می گردد. زمانی که عروق بزرگتر آسیب می بینند، خونریزی بیشتر شده و خون بیشتر در داخل بافت ها جمع می شود و توده ای به نام هماتوم تشکیل می دهد.

زخم های باز

همانطور که گفته شد در زخم های باز، پوست دچار شکاف می شود و در این حالت زخم در معرض خطرات اضافی قرار می گیرد. در زخم باز، بافت بدن ممکن است به وسیله مواد خارجی همچون باکتری ها، آلودگی ها و پارچه لباس مورد هجوم قرار گیرد که می تواند منجر به مشکلات جدی همچون عفونت بافت شود. علاوه بر این اگر پارگی و وسعت زخم زیاد باشد، قرار گرفتن زخم در معرض خشکی و سرمای هوا می تواند باعث افزایش آسیب زخم شود.

در زخم های باز خونریزی بیشتر بوده و بسته به وسعت زخم، مدت زمان درمان زخم ممکن است طولانی تر باشد.

زخم ها با توجه به مدت زمان درمان زخم، به دو دسته تقسیم می شوند: زخم حاد و زخم مزمن

زخم حاد

زخم حاد، آسیبی است که به طور ناگهانی به پوست وارد می شود. در زخم های حاد، مدت زمان ترمیم زخم قابل پیش بینی است و زخم در زمان مورد انتظار بهبود می یابد. زخم حاد می تواند هر قسمت از بدن را تحت تاثیر قرار دهد، شدت زخم حاد می تواند در حد یک خراش سطحی تا زخم های عمیق که به عروق خونی، اعصاب، ماهیچه ها و سایر قسمت های بدن آسیب می رساند، باشد. هر زخم حادی اگر به خوبی تحت درمان قرار نگیرد می تواند به زخم مزمن تبدیل شود.

زخم مزمن

زخم های مزمن بر خلاف زخم های حاد، در یک بازه زمانی و تحت شرایطی خاص، ایجاد می شوند و مراحل درمان این نوع از زخم ها به طور عادی پیشرفت نمی کند. زخم های مزمن با سرعت بسیار پایینی التیام می یابند. این زخم ها در اغلب موارد با سایر بیماری های مزمن که بر روی جریان خون بدن و نحوه عملکرد سلول ها در محل زخم تاثیر می گذارند، مرتبط هستند. زخم هایی که زمان زیادی برای درمان نیاز دارند به مراقبت های ویژه، تحت نظر متخصص زخم و درمانگر متخصص زخم، نیاز دارند.

علاوه بر اینکه زخم مزمن باید تحت نظر متخصص قرار گیرد، بلکه شرایط پزشکی که بیمار درگیر آن هست نیز باید مورد بررسی قرار گیرد تا عوارض زخم مزمن به حداقل برسد.

 

درمان زخم

 

انواع زخم مزمن

زخم فشاری

زخم فشاری یا زخم بستر، بر اثر فشار و کششی که بر روی پوست وارد می شود، ظاهر می شود. این نوع از زخم مزمن عموما در افرادی رخ می دهد که دارای تحرک محدود به علت بیماری و یا ضعف بدنی داشته و قادر نیستند به طور منظم بخشی از بدن خود را به یک موقعیت متفاوت، تغییر دهند. جریان خون در پوست نقاطی از بدن که تحت بیشترین فشار هستند، کاهش می یابد و پوست شروع به تجزیه می کند و منجر به ظاهر شدن زخم می شود. این زخم ها شاید در ابتدا یک زخم سطحی باشند اما در پی درمان نشدن می توانند تبدیل به زخم های عمیق که عمق آن ها حتی ممکن است تا استخوان امتداد یابد، شوند.


کلینیک درمان زخم - زخم پلاس

  • کلینیک زخم زیبایی
  • ۰
  • ۰

درمان زخم پای دیابتی

اگر بیماری دیابت کنترل و درمان نشود ممکن است منجر به بروز زخم پای دیابتی و آسیب دائمی شده و در نهایت تحرک شما را تحت تاثیر قرار دهد.

طبق گفته انجمن پزشکی پدیتریک آمریکا ( APMA )، حدود ۱۵ درصد از افراد مبتلا به دیابت از زخم پای دیابتی رنج می برند. توانایی تشخیص علائم زخم پای دیابتی، بسیار مهم است. چون زخمی که به موقع تشخیص و درمان نشود می تواند سبب آسیب دائمی در فرد شود. طبق گزارش APMA، جراحات ناشی از دیابت عامل اصلی قطع عضو نیستند، با این حال مراقبت و درمان مناسب زخم می تواند احتمال مداخله جراحی، عفونت و تغییر شکل پا را به حداقل برساند.

اطلاعات زیر می تواند به شما در تشخیص علائم زخم پای دیابتی و شناخت روش های موثر درمان زخم، کمک کند.

علل ایجاد زخم پای دیابتی 

نوروپاتی

نوروپاتی هنگامی رخ می دهد که رگ های خونی که شامل اعصاب، اکسیژن و مواد مغذی هستند، آسیب دیده باشند. پاهای یک فرد مبتلا به دیابت به علت جریان خون ناکافی و قند خون کنترل نشده به شدت مستعد نوروپاتی می باشد. این شرایط می توان سلول های عصبی را نابود و موجب درد و خارش و بی حسی شود.

افرادی که مبتلا به نوروپاتی هستند ممکن است به اندازه کافی درد و خارش شدید ناشی از آُسیب های پا را حس نکنند. بیماری دیابت، درمان طبیعی را مختل می کند، پیشگیری از خشکی پوست در پاهایی که تحت تاثیر جریان ناکافی خون قرار گرفته اند و محدود کردن گلبول های سفید برای شروع روند درمان زخم پای دیابتی ضروری است.

علائم زخم پای دیابتی

زخم پای دیابتی اغلب در پاشنه پا که پوست آن همیشه در معرض فشار ثابت قرار دارد، شکل می گیرد. پوست پای بیمار، تحت فشار وزن بدن از بین می رود و در نهایت تبدیل به زخم باز می شود.

علائم زخم پای دیابتی عبارتند از:

تورم، تغییر رنگ و گرما در اطراف زخم

ترشحات بد بو از زخم

زمانی که زخم ظاهر می شود، درد به طور مداوم حس می شود

ضخیم شدن پوست اطراف زخم ( لبه های زخم )

تب و لرز در مراحل پیشرفته زخم پای دیابتی

 

درمان زخم پای دیابتی

 

مراقبت از زخم پای دیابتی در خانه

اگر که زخم پای دیابتی به موقع تشخیص و تحت درمان قرار نگیرد می تواند سبب عوارض جانبی مانند سلولیت ( عفونت بافت )، استئومیلیت ( عفونت استخوانی) و قانقاریا شود. زخم های پیشرفته پا اغلب نیاز به دبریدمان خواهند داشت. دبریدمان فرآیندی است که در آن بافت های مرده روی زخم توسط درمانگر زخم حذف می شود. متخصصین زخم، دبریدمان زخم را به روش های مختلفی انجام می دهند که یکی از این روش ها، کاوش می باشد که جهت مشخص شدن اندازه زخم انجام می شود.

درمانگر زخم ممکن است روش های خانگی مراقبت از زخم پای دیابتی را توصیه کند که این روش ها عبارتند از:

خشک نگه داشتن زخم و پوشاندن زخم با پانسمان مناسب

کنترل سطح قند خون جهت تسریع درمان

تمیز کردن زخم به طور روزانه با پماد موضعی مناسب که توسط متخصص زخم تجویز شده باشد

اجتناب از پیاده روی بیش از حد

پوشیدن کفش دیابتی که از جیر نرم و یا چرم ساخته شده است

پوشیدن جوراب های مخصوص افراد دیابتی که حاوی پوشش اضافه جهت حفاظت از پا هستند

زخم هایی که تحت درمان زخم قرار می گیرند به طور معمول بهبود زخم را تجربه می کنند، اما بهبود قطعی زخم باید ظرف یک هفته پس از شروع درمان دیده شود. اما زخم هایی که بعد از این مدت التیام نیافته و یا وخیم تر شوند باید سریعا توسط متخصص زخم و درمانگر زخم ارزیابی شده تا از عوارض احتمالی آن جلوگیری شود.

اهمیت مراقبت از زخم پای دیابتی

زخم های پای دیابتی می تواند زخم هایی پیچیده باشد که تاثیرات بسیار زیادی بر کیفیت زندگی بیمار خواهند داشت. در مقایسه با دیگر زخم های مزمن، رشد و پیشرفت زخم پای دیابتی می تواند در پی تغییرات ناشی در تشخیص بیماری دیابت، پیچیده تر شود. افراد مبتلا به این بیماری نسبت به سایر افراد، بیشتر در معرض خطر نوروپاتی دیابتی، حمله قلبی، سکته مرگبار و مرگ زودرس هستند.

بنابراین این بیماران نیاز به ارزیابی منظم و یک استراتژی مراقبت از زخم دارند. پانسمان های نوین زخم که برای درمان رخم های پای دیابتی مورد استفاده قرار می گیرد، به درمان زخم ها کمک کرده و  به عنوان یکی از مهم ترین عوامل طرح درمان زخم هر بیمار شناخته شده است.

درمان زخم پای دیابتی با پانسمان های نوین

پانسمان های نوین که برای درمان زخم های دیابتی مورد استفاده قرار می گیرند، برای محافظت از زخم ها و کاهش علائم دردناک، مفید هستند. این پانسمان ها همچنین یک محیط مرطوب و مناسب ایجاد کرده و مانع مرگ سلولی می شوند. برای تامین نیازهای درمانی یک بیمار فقط یک نوع پانسمان کافی نیست. پانسمان های نوین انواع مختلفی دارند که هر یک ویژگی های خاص خود را داشته و بر اساس علائم و ویژگی های زخم، توسط درمانگر زخم انتخاب می شود.

زمانی که از گازهای ساده برای زخم های پیشرفته استفاده می شود، می توانند موجب تحریک و آسیب رساندن بیشتر به پوست و بافت شوند. پس از درمان خودسرانه زخم پای خود اجتناب کنید.

درمانگر زخم در درمان زخم به روش پانسمان های نوین از پانسمان آلژینات را به علت جذب بالا جهت جذب اگزودا زخم و پر کردن زخم های حفره ای استفاده خواهد کرد، و همچنین از پانسمان هیدروژل در عمل دبرید زخم و حذف بافت مرده زخم، از پانسمان نقره جهت کنترل و ریشه کن کردن عفونت و از پانسمان های حاوی کلاژن جهت عمل پوست سازی استفاده می کند.    


  • کلینیک زخم زیبایی